Tuesday, October 29, 2013

ഐസോണ്‍ ധൂമകേതു കഥ പറയുമ്പോള്‍.....



2012 സെപ്തംബര്‍ 21. റഷ്യയിലെ ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ സയന്റിഫിക്ക് ഒപ്റ്റിക്കല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്ക് എന്ന പദ്ധതിപ്രകാരം ടെലിസ്കോപ്പുകളുപയോഗിച്ച് ആകാശനിരീക്ഷണം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് വിതാലി നെവസ്കിയും ആര്‍ത്യോം നോവിച്ചോനോക്കും. 40 സെ.മീ വലിപ്പമുള്ള ടെലിസ്കോപ്പുപയോഗിച്ച് ഡിജിറ്റല്‍ ചിത്രങ്ങളെടുത്താണ് നിരീക്ഷണം. അങ്ങനെ കിട്ടിയ ഫോട്ടോകളിലൊന്നില്‍ നക്ഷത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു അടയാളം. ചെറിയ ഏതെങ്കിലും ഗ്രഹസമാനമായ വസ്തുക്കളായിരിക്കും എന്ന ധാരണയില്‍ അവര്‍ ഈ വിവരം ചെറുഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചു പഠിക്കുന്ന കേന്ദ്രത്തിലേക്കു കൈമാറി. 
ഛിന്നഗ്രങ്ങളോ മറ്റോ ആണെന്ന രീതിയില്‍ അവരത് വെബ്സൈറ്റില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലെ നിരീക്ഷകര്‍ ഈ പുതിയ വസ്തുവിനെ നിരീക്ഷിച്ചതോടെ അതൊരു ഛിന്നഗ്രഹമല്ല എന്ന കാര്യം ബോധ്യമായി. അല്പം ചെറിയ വാലോടുകൂടിയ ഒന്ന്. വാല്‍നക്ഷത്രത്തിന്റെ എല്ലാ സ്വഭാവസവിശേഷതകളും അതിനുണ്ടെന്നു ബോധ്യപ്പെട്ടതോടെ എല്ലാവരുടെയും ടെലിസ്കോപ്പുകള്‍ ഈ പുതിയ വസ്തുവിന്റെ നേര്‍ക്കായി. കൂടുതല്‍ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്കും പഠനങ്ങള്‍ക്കും ശേഷം വിതാലിയും ആര്‍ത്യോമും 2012 സെപ്തംബര്‍ 24 ന് പുതിയ വാല്‍നക്ഷത്രത്തെ കണ്ടെത്തിയതായി ലോകത്തെ അറിയിച്ചു.
(വിതാലി നെവസ്കിയും ആര്‍ത്യോം നോവിച്ചോനോക്കും  - കടപ്പാട് - വിക്കിമീഡിയ )

അവര്‍ ഉപയോഗിച്ച ടെലിസ്കോപ്പ് നെറ്റ്‌വര്‍ക്കിന്റെ പേരാണ് വാല്‍നക്ഷത്രത്തിനു കൊടുത്തത്. ISON അഥവാ ഐസോണ്‍! ശാസ്ത്രജ്ഞരോ,  C/2012 S1 എന്ന കോഡുപയോഗിച്ചും ഈ വാല്‍നക്ഷത്രത്തെ വിളിച്ചു. ഈ വാല്‍നക്ഷത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങള്‍ പിന്നീട് പെട്ടെന്നു പുരോഗമിച്ചു. പതിവില്‍ക്കവിഞ്ഞ തിളക്കം വാല്‍നക്ഷത്രത്തിനുണ്ടായിരുന്നത് നിരീക്ഷകരെ ഏറെ ആകര്‍ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. പതിവില്‍ക്കവിഞ്ഞ വലിപ്പമുള്ള ഒരു വാല്‍നക്ഷത്രമായിരിക്കും ഇതെന്നായിരുന്നു ആദ്യധാരണകള്‍. വാല്‍നക്ഷത്രത്തിന്റെ ചലനം വച്ച് പെട്ടെന്നു തന്നെ അതിന്റെ പഥം കണ്ടെത്താനും നിരീക്ഷകര്‍ക്കായി. സൂര്യനെ തൊട്ടുതൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടില്‍ക്കടന്നു പോകുന്ന 'സൂര്യസ്പര്‍ശി'യായ ( sungrazing) ഒരു വാല്‍നക്ഷത്രം. അത്ര വലിപ്പമുള്ള ഒരു വാല്‍നക്ഷത്രം സൂര്യന്റെ അത്രയും അടുത്തുകൂടി കടന്നുപോയാല്‍ അത്യപൂര്‍വ്വമായ ഒരു ആകാശക്കാഴ്ചയ്ക്കു വഴിയൊരുക്കും എന്നതില്‍ ആര്‍ക്കും സംശയമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭൂമിയിലുള്ളവര്‍ക്ക് അത്യപൂര്‍വ്വവും വിസ്മയകരവുമായ കാഴ്ചയൊരുക്കാന്‍ കഴിയുന്ന വാല്‍നക്ഷത്രത്തെ നിരീക്ഷകരും മാധ്യമങ്ങളും 'നൂറ്റാണ്ടിന്റെ വാല്‍നക്ഷത്രം' എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ചന്ദ്രനോളം വലിപ്പത്തില്‍ പകല്‍പോലും ആകാശത്തു കാണാന്‍ കഴിയുന്ന വാല്‍നക്ഷത്രം! ഏറെ ആവേശത്തോടെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രകുതുകികള്‍ ഈ സാധ്യതയെ നെഞ്ചിലേറ്റുകയും ചെയ്തു. ആദ്യ മൂന്നു നാലു മാസങ്ങള്‍  കൊണ്ട് സാധാരണക്കാര്‍പോലും കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു വാല്‍നക്ഷത്രമായി ഐസോണ്‍!

2013 ജനുവരിയില്‍ നാസയുടെ ഡീപ് ഇംപാക്റ്റ് എന്ന ബഹിരാകാശപേടകം തന്റെ ടെലിസ്കോപ്പ് ഈ വാല്‍നക്ഷത്രത്തിനു നേരെ തിരിച്ചു. കുറെ ചിത്രങ്ങളുമെടുത്തു. എങ്കിലും പ്രതീക്ഷിച്ചത്ര വിവരങ്ങള്‍ തരാന്‍ ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ക്കായില്ല.
(ഡീപ് ഇംപാക്റ്റ് പേടകം എടുത്ത ഐസോണ്‍ചിത്രങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്തുണ്ടാക്കിയ വീഡിയോ)
ഹിരാകാശവസ്തുക്കളുട‌െ ഏറ്റവും വ്യക്തതയേറിയ ചിത്രങ്ങളെടുക്കുന്നതില്‍ ഏറ്റവും മികവു പ്രകടിപ്പിച്ച ഒരു ദൂരദര്‍ശിനിയുണ്ട്. ഹബിള്‍ ദൂരദര്‍ശിനി. ബഹിരാകാശത്താണ് ഈ ടെലസ്കോപ്പ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.  2013 ഏപ്രിലില്‍ ഹബിള്‍ ടെലസ്കോപ്പിന്റെ ക്യാമറക്കണ്ണുകള്‍ ഐസോണിനു നേരെ തിരിഞ്ഞു. അന്ന് ഐസോണ്‍ വ്യാഴത്തിന്റെ പരിക്രമണപഥത്തിനടുത്തെത്തിയിരുന്നു. ഐസോണിന്റെ വലിപ്പവും ഘടനയുമെല്ലാം വിശദമാക്കിത്തന്ന ചിത്രങ്ങളാണ് ഹബിള്‍ എടുത്തത്.


 
(ഐസോണ്‍ - ഹബിള്‍ ഏപ്രിലില്‍ പകര്‍ത്തിയ ആദ്യചിത്രം)
ലോകമെമ്പാടും ഐസോണിനെ കാത്തിരുന്ന ഏവരെയും പക്ഷേ വല്ലാതെ നിരാശരാക്കിക്കളഞ്ഞു ഈ ചിത്രങ്ങള്‍.  ഖരാവസ്ഥയിലുള്ള കാമ്പിന്റെ വലിപ്പം ഏതാനും കിലോമീറ്ററുകള്‍ മാത്രം! ഹാലി-ധൂമകേതുവിന്റെ പോലും വലിപ്പമില്ല ഐസോണിന്! പകല്‍പോലും കാണാനാകുന്ന വാല്‍നക്ഷത്രം എന്ന മോഹമെല്ലാം അതോടെ നിരീക്ഷകര്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു. എങ്കിലും ഹബിള്‍ ചിത്രമെടുത്തപ്പോഴേക്കും ഏതാണ്ട് ഒരു ലക്ഷം കിലോമീറ്റര്‍ നീളമുള്ള ഒരു വാല്‍ ഐസോണിനു രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
ല്ലൊരു ആകാശക്കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രജ്ഞരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഐസോണ്‍ പഠനം ഏറെ പ്രധാന്യം തന്നെയാണ്. വാല്‍നക്ഷത്രം എവിടെ നിന്നു വരുന്നു എന്നത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. ഐസോണിന്റെ സഞ്ചാരപഥം പുറകോട്ടു നീട്ടിനോക്കിയാല്‍ എവിടെ നിന്നായിരിക്കും അതു വരുന്നതെന്നു കണ്ടെത്താനാകും. അങ്ങനെ നീട്ടിനോക്കിയപ്പോഴാണ് സവിശേഷമായ ഒരു കാര്യം പിടികിട്ടിയത്. സൗരയൂഥത്തിന്റെ അതിര് എന്നൊക്കപ്പെറയാവുന്ന ഒരു ഭാഗമുണ്ട്. ഊര്‍ട്ട് മേഘം എന്നാണിതിനു പറയുന്നത്. സൂര്യനും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള ദൂരം ഏതാണ്ട് 15 കോടി കിലോമീറ്ററാണ്. ഇതിന്റെ 40000 മുതല്‍ 50000 വരെ  ഇരട്ടി അകലത്തിലാണ് ഈ പ്രദേശം. ഈ പ്രദേശത്തു നിന്നാണത്രേ ഐസോണിന്റെ വരവ്. ഏകദേശം പതിനായിരം വര്‍ഷം മുന്‍പെങ്കിലും അവിടെ നിന്നും പുറപ്പെട്ടതായിരിക്കണം ഐസോണ്‍.
(ഊര്‍ട്ട് മേഘം)

സൗരയൂഥം ഉണ്ടായ കാലത്തു തന്നെ ഊര്‍ട്ട്മേഘവും ഉണ്ടായിക്കാണണം. അങ്ങനയെങ്കില്‍ അവിടെ നിന്നും വഴിതെറ്റി വരുന്ന ധൂമകേതുക്കളെക്കുറിച്ചു പഠിച്ചാല്‍ ഊര്‍ട്ടമേഘത്തെക്കുറിച്ചും സൗരയൂഥത്തിന്റെ പിറവിയെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ലഭിക്കും. ഹാലിയുടെ ധൂമകേതുവിനെപ്പോലെ ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്ന ഒരു വാല്‍നക്ഷത്രമല്ല ഐസോണ്‍. ഐസോണിന്റെ കന്നിയാത്രയാണിതെന്നാണ് നിഗമനം.  അങ്ങനെയെങ്കില്‍ സൗരയൂഥം രൂപീകരിച്ച കാലത്തെ ദ്ര്യവ്യവും കൊണ്ടാണ് ചങ്ങാതിയുടെ വരവ്. സൗരയൂഥരൂപീകരണത്തെക്കുറിച്ചു പഠിക്കാന്‍ പറ്റിയ അവസരം‍. ശാസ്ത്രലോകം ഐസോണിനെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നതിന്റെ കാരണവും മറ്റൊന്നല്ല!

ഐസോണിനെ കാണുന്നതെങ്ങനെ?
തു വാല്‍നക്ഷത്രമാണെങ്കിലും ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്. പലപ്പോഴും അതിന്റെ തിളക്കത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനങ്ങള്‍ ഫലിക്കാറില്ല!! വാല്‍നക്ഷത്രത്തിന്റെ വലിപ്പം, സഞ്ചാരപഥം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം കൃത്യമായി നമുക്കു കണക്കാക്കാനാകും. എന്നാല്‍ ഭൂമിയിലുള്ളവവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എത്രത്തോളം ദൃശ്യമായിരിക്കും എന്ന കാര്യം മിക്കവാറും അനിശ്ചിതത്വത്തിലാണ്. നല്ല പ്രകാശത്തോടെ കാണാം എന്നു കരുതിയിരുന്ന പല വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളും നിരീക്ഷകരെ വല്ലാതെ നിരാശപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രകാശമേറയതാവില്ല എന്നു കരുതിയിരുന്നവ എല്ലാവരെയും അത്ഭുതത്തിലാഴ്ത്തി മികച്ച ദൃശ്യാനുഭവം നല്‍കിയിട്ടുമുണ്ട്. ഐസോണിന്റെ കാര്യത്തിലുമുണ്ട് ഈ അനിശ്ചിതത്വം! ടെലിസ്കോപ്പുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് നിരവധിപേര്‍ ഒക്ടോബറില്‍ത്തന്നെ ഐസോണിനെക്കണ്ടുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കേരളത്തിലുള്ളവരും ഇക്കൂട്ടത്തില്‍പ്പെടും. അല്പം വലിപ്പമുള്ള ടെലിസ്കോപ്പുകളാണ് ഉപയോഗിച്ചതെന്നു മാത്രം.

എന്തായാലും ഈ മാസം പകുതിയോടുകൂടി സൂര്യനടുത്തായി ഐസോണിനെക്കാണാം എന്നു തന്നെ കരുതുന്നു.  അതിരാവിലെയാണ് ഐസോണിനെക്കാണാന്‍ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സമയം. രാവിലെ 3.30 മുതല്‍ സൂര്യനുദിക്കുന്നതു വരെ നിരീക്ഷിക്കാം.  സൂര്യനടുത്തായതിനാല്‍ത്തന്നെ സൂര്യനുദിച്ചാല്‍പ്പിന്നെ സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ പ്രഭ മൂലം ഐസോണിനെ കാണാനും കഴിയില്ല. മാത്രമല്ല സൂര്യനെ നേരിട്ടുനോക്കുന്നത് കണ്ണുകള്‍ക്ക് വല്ലാത്ത അപകടമാണുതാനും. നവംബര്‍ പകുതിയോടെ അതിരാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുക. കിഴക്കേ ചക്രവാളം നല്ലവണ്ണം കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു സ്ഥലത്തു നിന്നു വേണം നിരീക്ഷിക്കാന്‍. ചിത്തിരനക്ഷത്രത്തിനടുത്തായിട്ടാണ് ഈ സമയത്ത് ഐസോണുണ്ടാവുക. 
(2013 നവംബര്‍ 17 ന് ഐസോണിന്റെ സ്ഥാനം)
 ടെലിസ്കോപ്പോ ബൈനോക്കുലറോ ഉണ്ടാകുന്നതാണ് നല്ലത്. നല്ല വാലൊക്കെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാവുമെങ്കിലും നേരിട്ടു കാണാന്‍ കഴിയണമെന്നില്ല. സ്കൂളുകളിലും മറ്റും നിരീക്ഷണക്യാമ്പുകളും മറ്റും സംഘടിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റിയ അവസരം കൂടിയാണ് നവംബര്‍ പകുതി. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ സ്കൂളുകളിലെ ടെലിസ്കോപ്പുകളും മറ്റും ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കാനും കഴിയും.
ഐസോണ്‍ സൂര്യന്റെ ഏറ്റവും അടുത്തെത്തുന്നത് നവംബര്‍ 28 ഓടുകൂടിയാണ്. പക്ഷേ അന്ന് നമുക്കു നേരിട്ടുകാണാന്‍ കഴിയില്ല. പക്ഷേ സൂര്യനെക്കുറിച്ചു പഠിക്കാന്‍ വിക്ഷേപിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ഉപഗ്രഹമുണ്ട്. പേര് സോഹോ(SOHO). മിനിറ്റുകള്‍ തോറും സൂര്യന്റെ ചിത്രങ്ങളെടുക്കുകയാണ് ഈ ഉപഗ്രഹത്തിന്റെ ദൗത്യം. എടുക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ അപ്പപ്പോള്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ ലഭ്യവുമാണ്. ഈ ചിത്രങ്ങളില്‍ വളരെ വ്യക്തമായി ഐസോണിനെക്കാണാനാകും. സ്കൂളിലെ വീട്ടിലോ ഇന്റര്‍നെറ്റ് ലഭ്യമാണെങ്കില്‍ ഇതുവഴി ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാന്‍ മറക്കരുത്.
(SOHO യുടെ LASCO 2,3 ടെലിസ്കോപ്പ് ചിത്രങ്ങളില്‍ ഐസോണിന്റെ പാത)

ഈ ദിവസം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. സൂര്യന്റെ ഉപരിതലത്തിന് ഏതാണ്ടു പത്തുലക്ഷം കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രം അകലെക്കൂടിയാണ് അന്ന് ഐസോണ്‍ കടന്നുപോകുന്നത്. സൂര്യന്റെ ഗുരുത്വാകര്‍ഷണത്തിലും താപത്തിലും പെട്ട് അന്നോ ചിലപ്പോള്‍ അതിനു മുന്നെയോ ഐസോണ്‍ പല പല കഷണങ്ങളായി ചിന്നിച്ചിതറിപ്പോയേക്കാം. സൂര്യനിലേക്കു പതിച്ചേക്കാനും മതി. ഈ സാധ്യതയെ അതിജീവിച്ച് ഐസോണ്‍ പുറത്തെത്തിയാല്‍ മനോഹരമായ ആകാശക്കാഴ്ചയൊരുങ്ങുമെന്നാണ് നിരീക്ഷകര്‍ കരുതുന്നത്. എങ്കില്‍ ഡിസംബര്‍ മാസം മുഴുവന്‍ ഒരു ടെലസ്കോപ്പിന്റെയും സഹായമില്ലാതെ വാല്‍നക്ഷത്രം കാഴ്ചയൊരുക്കും. ഡിസംബര്‍ ആദ്യം കിഴക്കുദിക്കിലായി രാവിലെയും ഡിസംബര്‍ അവസാനത്തോടെ ഏതാണ്ട് രാത്രി മുഴുവനും ഐസോണിനെക്കാണാമത്രേ! ജനുവരി ആദ്യവും ഐസോണ്‍ നഗ്നനേത്രങ്ങള്‍ക്ക് കാഴ്ചയൊരുക്കിയേക്കാം. എതായാലും ജനുവരി പകുതിയോടെ നഗ്നേനേത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഐസോണ്‍ അപ്രത്യക്ഷമാകും!  ഇതു കഴിഞ്ഞാലോ? മറ്റേതെങ്കിലും ആകാശഗോളങ്ങളുടെ ആകര്‍ഷണപരിധിയില്‍പ്പെടാത്തിടത്തോളം എന്നെന്നേക്കുമായി സൂര്യനെയും നമ്മളെയും പിന്നെ സൗരയൂഥത്തെത്തന്നെയും വിട്ട് അനന്തവിഹായസ്സിലേക്ക് ഐസോണ്‍ യാത്രതുടരും.

Friday, October 25, 2013

വാല്‍നക്ഷത്രം വരുന്നൂ... ഐസോണ്‍ Comet ISON! - ഭാഗം 1


1066 ഒക്ടോബറിലെ ഒരു ദിവസം. വില്യം രണ്ടാമന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള നോര്‍മന്‍ഫ്രഞ്ച് സൈന്യവും ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഹാരോള്‍ഡ് രണ്ടാമന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൈന്യവും തമ്മില്‍ ഘോരമായ ഏറ്റുമുട്ടല്‍ നടക്കുന്നു. ഹെയ്സ്റ്റിങ് എന്ന സ്ഥലത്തിന് അല്പം അകലെ വച്ചായിരുന്നു ഏറ്റുമുട്ടല്‍. യുദ്ധത്തില്‍ ഹാരോള്‍ഡ് രണ്ടാമന്‍ രാജാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടു.വിജയാഹ്ലാദം മുഴക്കിയ നോര്‍മ്മന്‍ പ്രഭു വില്യം ഇംഗ്ലണ്ടിനുമേല്‍ അധീശത്വം സ്ഥാപിച്ച് ഭരണം തുടങ്ങി. ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍  ഹെയ്സ്റ്റിംങ് യുദ്ധം എന്നു രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഈ യുദ്ധത്തിന് അല്പകാലം മുന്‍പ് തദ്ദേശീയര്‍ രാത്രിയാകാശത്ത് ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു. അത്ര പതിവില്ലാത്ത ഒരു കാഴ്ച. ഒരു വാല്‍നക്ഷത്രം! വില്യം യുദ്ധത്തില്‍ ജയിച്ച കഥ എണ്‍പതുമീറ്ററോളം നീളമുള്ള ഒരു തുണിയില്‍ ചിത്രകഥയായി വരച്ചുണ്ടാക്കി.  
(ബായുക്സ് ടേപ്പിസ്ട്രി എന്ന പേരില്‍ പ്രശസ്തമായ ചിത്രകഥയില്‍ ഹാലിയുടെ വാല്‍നക്ഷത്രം - വട്ടത്തിനുള്ളില്‍  - ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട് : വിക്കിമീഡിയ)

ഹാരോള്‍ഡ് രാജാവിന് യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചു സൂചനനല്‍കുന്ന ഭാഗത്താണ് ചിത്രകഥയില്‍ വാല്‍നക്ഷത്രത്തെ വരച്ചുചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നത്. ഹാരോള്‍ഡ് രാജാവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വാല്‍നക്ഷത്രം അപശകുനമായിത്തീര്‍ന്ന വാല്‍നക്ഷത്രം! അന്നുമാത്രമല്ല ഇന്നും വാല്‍നക്ഷത്രം ഒരു അപശകുനമായി കാണുന്ന ധാരാളം ആളുകളുണ്ട്. രസകരമായ കാര്യം ഹാരോള്‍ഡ് രാജാവു മാത്രമല്ല നോര്‍മന്‍ പ്രഭുവായ വില്യമും ഇക്കാഴ്ച കണ്ടിട്ടുണ്ടാവുക. എങ്കിലും യുദ്ധത്തില്‍ തോറ്റത് ഒരാള്‍ മാത്രം! ഹാരോള്‍ഡിന്റെ ദുശ്ശകുനം വില്യമിന് ശുഭശകുനം!!!
ഏതാണ്ട് ഒരു സഹസ്രാബ്ദം മുന്‍പ് രചിച്ച ചിത്രകഥയില്‍ വരച്ചുചേര്‍ത്ത വാല്‍നക്ഷത്രം പിന്നീടെത്രയോ തവണ നമ്മെ സന്ദര്‍ശിച്ചു കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു. ഏറെ ആഹ്ലാദത്തോടെ, ആവേശത്തോടെ നമ്മളെല്ലാം നെഞ്ചിലേറ്റിയ ധൂമകേതു! വാല്‍നക്ഷത്രം ഒരു ദുശ്ശകുനമല്ലെന്നും ഒരു ആകാശവസ്തുമാത്രമാണെന്നും ജനമനസ്സുകളിലേക്ക് എഴുതിച്ചേര്‍ത്ത ഒരു ധൂമകേതു. എഡ്മണ്ട് ഹാലിയുടെ പേരില്‍ പ്രശസ്തമായ 'ഹാലിയുടെ വാല്‍നക്ഷത്രം'!

എന്തായാലും നമുക്കു കഥ വിടാം. ഒരുപക്ഷേ മനുഷ്യരുണ്ടായ കാലം മുതല്‍ക്കുതന്നെ അവരെ ആകര്‍ഷിച്ച, അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ, പേടിപ്പെടുത്തിയ ഒത്തിരിക്കാഴ്ചകള്‍ രാത്രിയാകാശം അവര്‍ക്കായി ഒരുക്കിവച്ചിരുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും ചന്ദ്രനുമെല്ലാം അവരില്‍ നിറച്ച അത്ഭുതം പിന്നീട് കൗതുകത്തിനും അന്വേഷണത്വരയ്ക്കും വഴിമാറിയിട്ടുണ്ടാവണം. എന്തായാലും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും ഗ്രഹങ്ങളുടെയും ചന്ദ്രന്റെയുമെല്ലാം സ്ഥാനവും ചലനവും നിരീക്ഷിച്ച പ്രാചീനര്‍ക്ക് ഒരു കാര്യം ബോധ്യമായി. ചില നിയമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ അവ ചലിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണെന്ന്. വല്ലാതെ കൃത്യത പാലിക്കുന്ന ഈ ആകാശഗോളങ്ങളെയെല്ലാം ദൈവമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?  അങ്ങനെ ഈ ഗോളങ്ങളെ ദൈവമാക്കി ആരാധിക്കാനും കഥകളുണ്ടാക്കാനും തുടങ്ങി. എന്നാല്‍ അപൂര്‍വ്വമായി ആകാശത്ത് മറ്റൊരു കാഴ്ചയും വരും. ഇതുവരെ അവര്‍ നിരീക്ഷിച്ചറിഞ്ഞ നിയമങ്ങള്‍ക്കു പിടികൊടുക്കാതെ, സാധാരണ ആകാശഗോളങ്ങളുടെ ആകൃതിയിലല്ലാതെ മറ്റൊരുരൂപം. വല്ലപ്പോഴും മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍! ആകാശത്തെ നിയമങ്ങളനുസരിക്കാതെ അല്പകാലത്തേക്കു മാത്രം കാണുന്ന ഈ രൂപങ്ങള്‍ ദൈവങ്ങളാകാന്‍ വഴിയില്ല. തിന്മയുടെ അവതാരങ്ങളാണ് നിയമങ്ങള്‍ തെറ്റിക്കുന്നവര്‍!
എന്തായാലും ഏതാണ്ടെല്ലാ സംസ്‌കാരങ്ങളിലും ഈ വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ അപശകുനമായാണ് കരുതപ്പെട്ടിരുന്നത്. വരാനിരിക്കുന്ന ഏതോ അപകടത്തിന്റെ മുന്നോടിയാണ് ഈ ആകാശക്കാഴ്ചയെന്ന് അവര്‍ വിശ്വസിച്ചു. അതിനനുസരിച്ചുണ്ടാക്കിയ കഥകളും മിത്തുകളും ആ വിശ്വാസത്തെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

പ്രാചീനചിന്തകരില്‍ അതിപ്രധാനിയായിരുന്ന അരിസ്‌റ്റോട്ടില്‍ അഭിപ്രായം പറയാത്ത കാര്യങ്ങളൊന്നുമില്ലെന്നാണ് വയ്പ്. വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആദ്യമായി ഒരു വിശദീകരണം നല്‍കിയത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ഭൂമിയില്‍ നിന്നും ചൂടുള്ള, വരണ്ട നീരാവി ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങിയാണ് വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ രൂപംകൊള്ളുന്നത് എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്ത! BCE 350ലാണ് ഇതെന്നോര്‍ക്കണം. ഇന്നു കേട്ടാല്‍ ജ്യോതിശാസ്ത്രം പഠിച്ചുതുടങ്ങുന്ന ചെറുകുട്ടികള്‍ക്കു പോലും ചിരിവരുന്ന ഈ സിദ്ധാന്തം പക്ഷേ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം നിലനിന്നു എന്നതാണ് ഏറെ കൗതുകകരം. അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ എതിര്‍ക്കാന്‍ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ആര്‍ക്കും ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പള്ളിയുടെയും മതത്തിന്റെയും പിടിയിലമര്‍ന്ന ജനതയില്‍ നിന്നും കൂടുതലൊന്നും അന്നു പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതുമില്ല. എങ്കിലും ചില വെളിച്ചങ്ങള്‍ വരാനിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ടൈക്കോ ബ്രാഹെ, കെപ്ലര്‍ തുടങ്ങിയ ശാസ്ത്രജ്ഞരെക്കുറിച്ച് നിങ്ങള്‍ കേട്ടിരിക്കും. 15ാം നൂറ്റാണ്ടിലും 16-ാം നൂറ്റാണ്ടിലുമായി ജീവിച്ചിരുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍. ഏതാണ്ട് ഗലീലിയോയുടെ സമകാലികര്‍ എന്നു വേണമെങ്കിലും പറയാം. വാല്‍നക്ഷത്രത്തെക്കുറിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ള അരിസ്‌റ്റോട്ടിലിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തെ മാറ്റിപ്പറയാന്‍ ധൈര്യശാലികളായ ഈ ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ വേണ്ടിവന്നു എന്നുള്ളതാണ് ചരിത്രം! നക്ഷത്രങ്ങളെയും ഗ്രഹങ്ങളെയുംപോലെ ആകാശത്തു കാണുന്ന വസ്തുക്കളാണ് വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളും എന്ന ഇവരുടെ കണ്ടെത്തലും പ്രഖ്യാപനവുമായിരുന്നു ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രത്തില്‍ വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് സ്ഥാനം നേടിക്കൊടുത്തത്.

1609 ല്‍ ഗലീലിയോ ആകാശനിരീക്ഷണത്തിന് ദൂരദര്‍ശിനി ഉപയോഗിച്ചതോടെ ജ്യോതിശാസ്ത്രരംഗം ഒരു വലിയ വിപ്ലവത്തിനു നാന്ദികുറിച്ചു. വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളും ഇതോടെ പ്രബലമായി. കുറച്ചുവര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ത്തന്നെ മറ്റുചില വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കാനും ഗവേഷകര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞു.
(എഡ്മണ്ട് ഹാലി -1687, തോമസ് മുറേ വരച്ച ചിത്രം)

എങ്കിലും വാല്‍നക്ഷത്രപഠനങ്ങള്‍ക്ക് കൃത്യമായ രൂപവും രീതിയും കൈവന്നത് സര്‍ എഡ്മണ്ട് ഹാലി എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ രംഗപ്രവേശത്തോടെയാണ്. സാക്ഷാല്‍ ഐസക് ന്യൂട്ടന്റെ സുഹൃത്തുകൂടിയായിരുന്നു ഹാലി. വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഗ്രഹങ്ങളെപ്പോലെതന്നെ നിയതമായ സഞ്ചാരപഥമുണ്ടെന്നും ഇത് ദീര്‍ഘവൃത്താകൃതിയിലാണെന്നുമാണെന്ന കണ്ടെത്തല്‍ ഹാലിയെ വല്ലാതെ ആകര്‍ഷിച്ചു. ഇതിനിടയില്‍ 1682 ല്‍ ഒരു വാല്‍നക്ഷത്രം ആകാശത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വിശദമായ പഠനങ്ങള്‍ക്ക് ഹാലി  ഈ വാല്‍നക്ഷത്രത്തെ വിധേയമാക്കി. ചരിത്രരേഖകള്‍ പരിശോധിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു കാര്യം ബോധ്യമായി. ഇത് 1531 ലും 1607ലും 1682 ലും പല നിരീക്ഷകരും കണ്ട വാല്‍നക്ഷത്രം തന്നെ!  അങ്ങനെയെങ്കില്‍ 76 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഇതു വീണ്ടും വരണമല്ലോ. ഗണിതത്തെ വിശ്വസിച്ച് അദ്ദേഹം ഒരു പ്രവചനം നടത്തി. 1758 ല്‍ വാല്‍നക്ഷത്രം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. പക്ഷേ തന്റെ പ്രവചനം ശരിയായോ എന്നറിയാന്‍ ഹാലിക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. 1742 ജനുവരി 14 ന് അദ്ദേഹത്തെ മരണം കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. എന്നാല്‍ പ്രവചനം ഫലിച്ചു. 1759 ല്‍ വാല്‍നക്ഷത്രം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. നിരീക്ഷണത്തിന്റെ, കണക്കുകൂട്ടലുകളുടെ, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിജയം. വാല്‍നക്ഷത്രത്തിന് ഹാലി എന്ന പേരുനല്‍കിയാണ് ശാസ്ത്രലോകം അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചത്.

(ഹാലിയുടെ വാല്‍നക്ഷത്രം - 1910 ലെടുത്ത ചിത്രം - കടപ്പാട് ദി ന്യൂയോര്‍ക്ക് ടൈസ്)


എന്താണീ വാല്‍നക്ഷത്രം?
ഭൂമിയും ബുധനും ശുക്രനുംപോലെ സൂര്യനെച്ചുറ്റുന്ന ആകാശവസ്തുക്കള്‍ തന്നെയാണീ വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളും. പക്ഷേ സൂര്യനടുത്തെത്തുമ്പോള്‍ ഒരു അന്തരീക്ഷവും വാലും പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കും എന്നുമാത്രം. പാറയും പൊടിയും കൊണ്ടുള്ള ഒരു വലിയ പാറക്കെട്ട്. അതിനു ചുറ്റും ജലവും അമോണിയയും മീഥേനുമെല്ലാം തണുത്തുറഞ്ഞ് ഖരരൂപത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞിരിക്കും. ഭൂരിഭാഗവും  മഞ്ഞുതന്നെ. ഏതാനും കിലോമീറ്ററുകളോളം വലിപ്പമുണ്ടാകും ഇവയ്ക്ക്. ചിലപ്പോള്‍ 30 - 40 കിലോമീറ്ററുകള്‍ വരെയാകാം. ന്യൂക്ലിയസ് എന്നാണ് ഈ ഭാഗത്തെ വിളിക്കുന്നത്. ഇരുമ്പ്, നിക്കല്‍, സിലിക്കേറ്റുകള്‍, മീഥേന്‍, അമോണിയ തുടങ്ങിയ പലതരം പദാര്‍ത്ഥങ്ങളും പ്രത്യേകിച്ച് ആകൃതിയൊന്നുമില്ലാതെ അടിഞ്ഞുകൂടി കട്ടപിടിച്ച ഒരു രൂപം.
(വാല്‍നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഘടന)

സൗരയൂഥത്തിന്റെ അതിരുകളില്‍ മഞ്ഞു പൊതിഞ്ഞൊരു പാറക്കെട്ടുപോലെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വാല്‍നക്ഷത്രം സൂര്യനടുത്തെത്തുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ വിശ്വരൂപം കാണിക്കുന്നത്. സൂര്യനില്‍നിന്നുള്ള കണികാപ്രവാഹമാണ് (സൗരവാതം) ഇതിനു കാരണമാകുന്നത്. അതോടെ വാല്‍നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ മഞ്ഞും മീഥേനും അമോണിയയുമെല്ലാം ബാഷ്പീകരിച്ച് അതിനുചുറ്റും വലിയൊരു വാതകാവരണം തീര്‍ക്കും. കോമ എന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ ഇതിനെ വിളിക്കുന്നത്. ലക്ഷക്കണക്കിനു കിലോമീറ്റര്‍ വ്യാസമുണ്ടാകും ഈ ആവരണത്തിന്. അടുത്തകാലത്ത് പുതിയൊരു കണ്ടെത്തല്‍കൂടിയുണ്ടായി. കോമയ്ക്കു ചുറ്റും മറ്റൊരാവരണവും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഹൈഡ്രജന്‍ ആറ്റങ്ങളുടെ ആവരണമാണിത്. ഹൈഡ്രജന്‍മേഘം എന്നാണിത് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവയുടെ വലിപ്പം ഏതാനും കോടി കിലോമീറ്ററുകള്‍ വരെയാവാം. സൂര്യന്റെ അടുത്തെത്തുന്നതോടെ കോമയുടെയും ഹൈഡ്രജന്‍ മേഘത്തിന്റെയും ഒരു ഭാഗം നീണ്ട് രണ്ടോ അതിലധികമോ വാലുകള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.കോമയും വാലും സൂര്യപ്രകാശം തട്ടി തിളങ്ങും. സൂര്യന്റെ എതിര്‍ദിശയിലായിരിക്കും ഈ വാലുകള്‍. സൗരവാതത്തിന്റെ ശക്തിയില്‍പ്പെട്ട് വാല്‍നക്ഷത്രത്തില്‍ നിന്നും അകന്നുപോകുന്ന മഞ്ഞുകണങ്ങളും വാതകകണങ്ങളുമാണ് വാലിലെ പ്രധാനഘടകങ്ങള്‍. പ്രധാനമായും രണ്ടു തരം വാലുകളാണ് ഉണ്ടാവാറ്. ധൂളീവാലും (dust tail) പ്ലാസ്മാവാലും (plasma tail)! എങ്കിലും ഇവയിലൊന്നുമാത്രമായിരിക്കും നല്ല പ്രകാശത്തില്‍ കാണപ്പെടുക. ഒരു മില്ലീമീറ്ററിന്റെ ആയിരത്തിലൊന്നുമാത്രം വലിപ്പമുള്ള കണങ്ങളാണ് ധൂളീവാലിലടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. സൂര്യനോടടുത്ത ഒരു വാല്‍നക്ഷത്രത്തില്‍ അയണീകരിക്കപ്പെട്ട വാതകങ്ങള്‍ ധാരാളമായുണ്ടാവും . ഇവയാണ് പ്ലാസ്മാവാലിനു രൂപംനല്‍കുന്നത്. കോടിക്കണക്കിനു കിലോമീറ്ററുകള്‍ വരും പലപ്പോഴും ഈ വാലുകളുടെ നീളം.

എവിടെ നിന്നാണ് ഈ വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ വരുന്നത്?
പ്ലൂട്ടോയെക്കുറിച്ചു നമുക്കറിയാം. പണ്ട് നമ്മളെല്ലാം ഗ്രഹമായിക്കരുതിയിരുന്ന ഒരു ആകാശഗോളം. ഈ പ്ലൂട്ടോയ്ക്കും അപ്പുറം, കോടിക്കണക്കിനു കിലോമീറ്ററുകള്‍ അകലെ, കോടിക്കണക്കിനു കിലോമീറ്റര്‍ വിസ്തൃതിയിലുള്ള ഊര്‍ട്ട് മേഘം എന്നൊരു പ്രദേശമുണ്ട്. അനേകം ചെറുവസ്തുക്കളുടെ വിഹാരകേന്ദ്രമാണിവിടം. ഭൂരിഭാഗവും മഞ്ഞിനാല്‍ മൂടപ്പെട്ടവ. മില്ലീമീറ്ററുകള്‍ മുതല്‍ കിലോമീറ്ററുകള്‍ വരെ വലിപ്പം വരുന്നവ. മഞ്ഞെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ജലം മാത്രമല്ല, മീഥേനും അമോണിയയും തണുത്തുറഞ്ഞ മഞ്ഞും ഉള്‍പ്പെടും.
സൂര്യന്റെ ഗുരുത്വാകര്‍ഷണപരിധിയിലാണ് ഇവയെങ്കിലും മറ്റു നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഗുരുത്വാകര്‍ഷണവും ഇവയെ സ്വാധീനിക്കാം. അങ്ങിനെ പലപ്പോഴുമുണ്ടാവുന്ന സ്വാധീനത്തില്‍ വഴിതെറ്റി സൂര്യനു നേര്‍ക്ക് ഇവ സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങാം. ചിലത് സൗരയൂഥത്തില്‍ നിന്നും അകലേക്കും പോകാം. ഇങ്ങനെയായിരിക്കാം വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നതെന്നാണ് പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സിദ്ധാന്തം. എങ്കിലും ഇതുവരെ ഉറച്ച തെളിവുകളൊന്നും ഇക്കാര്യത്തില്‍ ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ക്കു ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
സൗരയൂഥത്തിനുള്ളില്‍ത്തന്നെയുള്ള മറ്റൊരു പ്രദേശത്തു നിന്നും വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാം. നെപ്റ്റ്യൂണിനപ്പുറം ഏതാണ്ട് 300കോടി കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരം വരെ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശം. അതാണ് കൈപ്പര്‍ ബെല്‍റ്റ്.  പ്ലൂട്ടോ പോലുള്ള ചെറുഗ്രഹങ്ങളടക്കം സൂര്യനെച്ചുറ്റുന്ന അനേകം വസ്തുക്കളുടെ മറ്റൊരു വിഹാരകേന്ദ്രം.  200 വര്‍ഷത്തില്‍ത്താഴെ ആവര്‍ത്തനകാലമുള്ള ധൂമകേതുക്കളുടെ ഉത്ഭവം ഇവിടെ നിന്നാണെന്നാണ് നിഗമനം. സൂര്യനും മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളും ഉള്ള അതേ തലത്തില്‍ക്കൂടി സൂര്യനെ ചുറ്റുന്ന വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളാണ് ഇവിടെ നിന്നും വരുന്നതത്രേ. വ്യാഴം, യുറാസനസ്, നെപ്റ്റ്യൂണ്‍ പോലുള്ള ഭീമഗ്രഹങ്ങളുടെ ആകര്‍ഷണവും ഇവിടെ നിന്നും ചെറുവസ്തുക്കളെ സൂര്യനടുത്തേക്കയക്കാന്‍ കാരണമാകാറുണ്ട് എന്നു കരുതുന്നു.

വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും സൂര്യനരികിലേക്കു വരുമോ?
ഹാലിയുടെ വാല്‍നക്ഷത്രം 76 വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ സൂര്യനെ വലം വച്ചുപോകാറുണ്ട്. സൂര്യനു ചുറ്റും ഇത്തരത്തില്‍ വലം വച്ചുപോരുന്ന നിരവധി വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളുണ്ട്. ഒരു തവണ ചുറ്റാനെടുക്കുന്ന സമയം മൂന്നു വര്‍ഷം മുതല്‍ പത്തുലക്ഷം വര്‍ഷം വരെ ആവാം എന്നാണ് കണക്ക്. എല്ലാ വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളും ഇങ്ങനെ വീണ്ടും വീണ്ടും സൂര്യനെ ചുറ്റണമെന്നില്ല. ഒരിക്കല്‍മാത്രം സൂര്യനെ സന്ദര്‍ശിച്ച് എന്നെന്നേക്കുമായി സൗരയൂഥം തന്നെ വിട്ടുപോകുന്ന വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളുണ്ട്. കുറെ തവണ വലം വച്ചശേഷം മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്വാധീനവലയത്തില്‍പ്പെട്ട് വഴിമാറിപ്പോകുന്നവയുമുണ്ട്.

ഉല്‍ക്കാവര്‍ഷവും വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളും തമ്മില്‍ എന്താ ബന്ധം?
രാത്രിയാകാശത്ത് ഇടയ്ക്ക് പാഞ്ഞുപോകുന്ന ചില വെള്ളിവെളിച്ചം കാണാം.  ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ അതിവേഗത്തില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന ചെറിയ പാറക്കഷണങ്ങളും മറ്റുമാണിവ. ഇവ അന്തരീക്ഷത്തിലെ വായുവുമാള്ള പ്രതിരോധം നിമിത്തം ചൂടുപിടിച്ച് കത്തിപ്പോവുകയാണ് പതിവ്. ഈ കാഴ്ചയാണ്  നാം കാണുക. ഉല്‍ക്കാവര്‍ഷം, കൊള്ളിമീന്‍വര്‍ഷം എന്നൊക്കെയാണ് ഇവ അറിയപ്പെടുക. ഇത്തരം ചില ഉല്‍ക്കാവര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളുമായും ബന്ധമുണ്ട്. വാല്‍നക്ഷത്രം അതിന്റെ സഞ്ചാരപഥത്തിലുടനീളം അതിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചുപോകാറുണ്ട്. വാല്‍നക്ഷത്രം സൂര്യനെച്ചുറ്റുന്ന അതേ പാതയിലൂടെ ഈ അവശിഷ്ടപദാര്‍ത്ഥങ്ങളും സൂര്യനെച്ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഭൂമിയുടെ പരിക്രമണപഥവും പലപ്പോഴും ഇത്തരം വാല്‍നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പരിക്രമണപഥത്തിലൂടെ കടന്നുപോകാം. ഭൂമി ഈ ഭാഗത്തെത്തുമ്പോള്‍ വാല്‍നക്ഷത്രപാതയില്‍ സൂര്യനെച്ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പല പാറക്കഷണങ്ങളും ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാം. ഇവ കുറെയധികം ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഉല്‍ക്കാവര്‍ഷം പോലെ കാണപ്പെടും. 2007 ല്‍ കടന്നുപോയ സ്വിഫ്റ്റ് ടട്ടില്‍ എന്നൊരു വാല്‍നക്ഷത്രമുണ്ട്. ആഗസ്റ്റ് മാസത്തില്‍ ഭൂമി ഈ പാതയിലൂടെ കടന്നുപോകും. പെഴ്സിയൂസ് നക്ഷത്രഗണത്തിന്റെ ഭാഗത്തായാണ് വാല്‍നക്ഷത്രത്തിന്റെ സഞ്ചാരപാത വരിക. എല്ലാ വര്‍ഷവും ആഗസ്റ്റ് മാസത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ചയില്‍ ഈ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉല്‍ക്കാവര്‍ഷം കാണാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ട്.  (Perseid meteor shower). ഹാലി വാല്‍നക്ഷത്രവും ഇതേ പോലെ ഉല്‍ക്കാവര്‍ഷത്തിനു കാരണമാകുന്നുണ്ട്. ഒക്ടോബര്‍ മാസത്തില്‍ ഒറിയോണ്‍ നക്ഷത്രഗണഭാഗത്തായി ഇതു കാണാം.


 NB: പോസ്റ്റ് തുടര്‍ച്ചയായ മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയമാകുന്നതാണ്. ഡ്രാഫ്റ്റ് പതിപ്പ്!
(തുടരും)



Thursday, October 24, 2013

ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള ഗാലക്സി! 1300 കോടിയിലധികം പഴക്കമുള്ള ഗാലക്സി! z8-GND-5296

1300 കോടിയിലധികം പഴക്കമുള്ള ഗാലക്സി

 (ചിത്രകാരഭാവനയില്‍ പുതിയ ഗാലക്സി! ഹബിളില്‍ ചുവന്ന നിറത്തിലാണ് ഗാലക്സി കാണപ്പെട്ടത്. )


ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയതില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള ഗാലക്സിയെ കാലിഫോര്‍ണിയ റിവര്‍സൈഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചാരംഭത്തിനു  70 കോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം രൂപീകൃതമായതാണത്രേ ഈ ഗാലക്സി! 2013 ഒക്ടോബര്‍ 24 ലെ നേച്ചര്‍ ജേര്‍ണലിലാണ് പഠനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ടെക്സാസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി, നാഷണല്‍ ഒപ്റ്റിക്കല്‍ ആസ്ട്രോണമി ഒബ്സര്‍വേറ്ററി എന്നിവരുടെ സഹകരണത്തോടെയാണ് ഹബിള്‍ സ്പേസ് ടെലിസ്കോപ്പ് ഉപയോഗിച്ചെടുത്ത ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും ഗാലക്സിയെ കണ്ടെത്തയത്. ഹവായിയിലെ കെക്ക് ദൂരദര്‍ശിനി ഉപയോഗിച്ചുള്ള നീരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ഈ ഗാലക്സിയുടെ അകലം സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഹബിള്‍ ദൂരദര്‍ശിനി എടുത്ത ഒരു ലക്ഷത്തോളം വരുന്ന ഗാലക്സികളുടെ ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് നിറത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു പ്രാഥമികപഠനം. നിറത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ അകലെയാവാന്‍ സാധ്യതയുള്ള ഗാലക്സികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇവയെ സ്പെക്ട്രോസ്കോപ്പിക്ക് പഠനങ്ങള്‍ക്കു വിധേയമാക്കിയാണ് അകലം കണ്ടെത്തിയത്.

(z8-GND-5296 ഗാലക്സി, ഹബിള്‍ ദൂരദര്‍ശിനിയില്‍ )

ഇതുവരെയുള്ള പഠനങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത് പ്രപഞ്ചം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്നാണ്. അതായത് എല്ലാ ഗാലക്സികളും പരസ്പരം അകന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മില്‍ നിന്നും അകന്നുപോകുന്ന ഗാലക്സികളിലെ പ്രകാശം പരിശോധിച്ചാല്‍ അവയുടെ തരംഗദൈര്‍ഘ്യം ചുവപ്പുഭാഗത്തേക്കു നീങ്ങുന്നതായിക്കാണാം. ഈ ചുവപ്പുനീക്കം (Redshift) അളന്നാല്‍ അകലുന്ന വേഗതയെക്കുറിച്ചും അകലത്തെക്കുറിച്ചും ധാരണ ലഭിക്കും. ഇത്തരത്തില്‍ സ്പെക്ട്രോസ്കോപ്പിക്ക് പഠനത്തിനു വിധേയമാക്കിയാണ് ഈ ഗാലക്സിയുടെ അകലം കണ്ടെത്തിയത്.
1300 കോടി പ്രകാശവര്‍ഷം അകലെയാണ് ഈ ഗാലസ്കി. അതായത് 1300 കോടി വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഗാലക്സിയെയാണ് നാമിപ്പോള്‍ കാണുന്നത്. ആ ഗാലക്സി യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നു പോലുമില്ല. കാരണം അത്രയും വര്‍ഷം മുന്‍പ് ആ ഗാലക്സിയില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ട പ്രകാശമാണ് നാമിപ്പോള്‍ കാണുന്നത്!
ആകാശഗംഗയേക്കാള്‍ 150 ഓളം ഇരട്ടി വേഗത്തിലാണത്രേ ഈ ഗാലക്സിയില്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ജനിക്കുന്നത്. ഓരോ വര്‍ഷവും 300ഓളം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഇവിടെ പിറക്കുന്നു. ആകാശഗംഗയില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ ചിലപ്പോള്‍ മൂന്നോ നക്ഷത്രങ്ങളാണ് ഒരു വര്‍ഷം ജനിക്കുന്നത്.
പല അകലങ്ങളിലുടെ വിവിധ ഗാലക്സികളുടെ പഠനങ്ങളിലൂടെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആരംഭത്തെക്കുറിച്ചും വികാസത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള കൂടുതലറിവുകളാണ് നമുക്കു ലഭിക്കുക. അമേരിക്കയിലെ ഹവായിയിലുള്ള കെക്ക് ദൂരദര്‍ശിനിയിലൂടെയുള്ള നിരീക്ഷണമാണ് പുതിയ ഗാലക്സിയുടെ അകലം സ്ഥിരീകരിച്ചത്. ഈയടുത്തായി ഈ ദൂരദര്‍ശിനിയില്‍ സ്ഥാപിച്ച പുതിയ സ്പെക്ട്രോമീറ്റര്‍ ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു പഠനം. MOSFIRE അഥവാ Multi-Object Spectrometer for Infra-Red Exploration എന്ന ഈ ഉപകരണം ഇന്‍ഫ്രാറെഡ് പ്രകാശം തിരിച്ചറിയാനായി സവിശേഷമായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതാണ് മോസ്ഫയര്‍. z8-GND-5296 എന്നാണ് ഗാലക്സിക്കു പേരു കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്.
പുതിയ പുതിയ ദൂരദര്‍ശിനികള്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഹബിള്‍ സ്പേസ് ടെലസ്കോപ്പിന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കാനൊരുങ്ങുന്ന ജയിംസ് വെബ്ബ് ടെലസ്കോപ്പും ഉടനെ ബഹിരാകാശത്തെത്തും. കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ അകലങ്ങളിലേക്കു നോക്കാന്‍ അതോടെ നമുക്കാകും. കൂടുതല്‍ അകലം എന്നാല്‍ അത്രയും പഴക്കം എന്നുകുടിയാണ് അര്‍ത്ഥം. പ്രപഞ്ചാരംഭത്തിലേക്ക് നാം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നു സാരം.  

 കടപ്പാട് /  കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ക്ക് http://ucrtoday.ucr.edu/18589

Tuesday, October 8, 2013

ഹിഗ്സ് കണം കണ്ടെത്തിയ ഫ്രാങ്കോയിസ് എങ്ലെര്‍ട്ടിനും പീറ്റര്‍ ഹിഗ്സിനും 2013 ലെ നോബല്‍ സമ്മാനം

ആണവകണങ്ങളുടെ ദ്രവ്യമാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കണ്ടെത്തലുകള്‍ക്ക് ഇത്തവണത്തെ നോബല്‍സമ്മാനം. പീറ്റര്‍ ഹിഗ്സും ഫ്രാങ്കോയിസ് എങ്ലെര്‍ട്ടുമാണ് സമ്മാനര്‍ഹരായത്. ലാര്‍ഡ് ഹാഡ്രോണ്‍ കൊളൈഡറില്‍ അടുത്ത കാലത്തു നടന്ന പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ദൈവകണം എന്ന പേരില്‍ പ്രശസ്തമായ ഹിഗ്സ് ബോസോണിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം സ്ഥിരീകരിച്ചിരുന്നു.

കണങ്ങള്‍ക്ക് മാസുണ്ടാകുന്നതെങ്ങനെ എന്ന സിദ്ധാന്തം ആവിഷ്കരിച്ചതിനാണ് നോബല്‍സമ്മാനം. 1964 ല്‍ പീറ്റര്‍ ഹിഗ്സും ഫ്രാങ്കോയിസ് എങ്ലെര്‍ട്ടും വെവ്വേറെയാണ് ഈ കണ്ടെത്തല്‍ നടത്തിയത്.  ദൈവകണം എന്ന പേരില്‍ പ്രശസ്തമായ ഹിഗ്സ് ബോസോണ്‍ എന്ന കണത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം 2012 ല്‍ സ്ഥിരീകരിക്കുകയുണ്ടായി. സ്വിറ്റ്സര്‍ലന്റിലെ ജനീവയോടു ചേര്‍ന്നുള്ള സ്ഥലത്ത് വിവിധ രാജ്യങ്ങളുടെ സംയുക്തസഹകരണത്തോടെ നിര്‍മ്മിച്ച ലാര്‍ജ് ഹാഡ്രോണ്‍ കൊളൈഡര്‍ ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു പരീക്ഷണം നടത്തിയത്.
ലോകം എങ്ങനെ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമായിരുന്നു ആറ്റോമിക് കണങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് മോഡല്‍ എന്ന സിദ്ധാന്തം. ഈ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം കണങ്ങള്‍ക്കു മാസുണ്ടാകുന്നതെങ്ങനെ എന്നു പൂര്‍ണ്ണമായി വിശദീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.  ഹിഗ്സ് ഫീല്‍ഡാണ് അഥവാ ഹിഗ്സ് മണ്ഡലമാണ് ഏതു കണങ്ങള്‍ക്കും മാസ് നല്‍കുന്നത്. ഹിഗ്സ് ഫീല്‍ഡിന്റെ കണമാണ് ഹിഗ്സ് ബോസോണ്‍. ഏതാണ്ട് അരനൂറ്റാണ്ടുകാലത്തോളം ആശയലോകത്തുമാത്രം നിലനിന്നിരുന്നു ഈ കണത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പാണ് സേണ്‍(CERN) എന്ന പരീക്ഷണശാലയില്‍ നടന്ന പരീക്ഷണം വഴി കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം സ്ഥിരീകരിച്ചത്. മനുഷ്യനിര്‍മ്മിതമായ ഏറ്റവും വലിയ യന്ത്രം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ലാര്‍ഡ് ഹാഡ്രോണ്‍ കൊളൈഡര്‍ ഉപയോഗിച്ച് ലോകമെമ്പാടും നിന്നുമുള്ള 3000 ത്തിലധികം ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ കഠിനശ്രമമാണ് ഹിഗ്സ് ബോസോണിനെ 'പിടികൂടാന്‍' സഹായിച്ചത്.
ലോകം മുഴുവന്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന ഒരു അദൃശ്യക്ഷേത്രവുമായി (Invisible field) ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഹിഗ്സ് കണത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ്. പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും ഇല്ലാതായാലും ഈ ഫീല്‍ഡ് ഇവിടെ നിലനില്‍ക്കുമത്രേ! ഈ ഫീല്‍ഡുമായിട്ടുള്ള പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനമാണ് ഏതൊരു കണത്തിനും ദ്രവ്യമാനം നല്‍കുന്നത്. എങ്ലെര്‍ട്ട് മുന്നോട്ടുവച്ച ഇത്തരമൊരാശയം എങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു എന്നു വിശദകരിച്ചത് ഹിഗ്സാണ്.

വളരെ വലിയ നേട്ടമാണ് ഹിഗ്സ് ബോസോണിന്റെ കണ്ടെത്തലോടെ നാം കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.  ബാക്ടീരിയ മുതല്‍ തമോദ്വാരം വരെ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്ന ദ്രവ്യത്തെ വിശദീകരിക്കുന്ന സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് മോഡല്‍ എങ്കിലും പൂര്‍ണ്ണമല്ല. പല പ്രഹേളികളും ഇനിയും പരിഹരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ന്യൂക്ലിയാര്‍ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ഭാഗമായി പുറത്തുവരുന്ന 'ന്യൂട്രിനോ' എന്ന തരം കണികകളുണ്ട്. നമ്മുടെ ശരീരത്തില്‍ക്കൂടിയും എന്തിന് ഭൂമിയില്‍ക്കൂടിപ്പോലും ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ ഓരോ സെക്കന്റിലും ആയിരം കോടിക്കണക്കിനു ന്യൂട്രിനോകള്‍ കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്. സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് മോഡലില്‍ പ്രകാരം ഈ കണികകളുടെ മാസ് പൂജ്യമാണ്. ഹിഗ്സ് ഫീല്‍ഡുമായി യാതൊരു പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനവും നടത്താന്‍ ഈ കണികകള്‍ക്കു കഴിയുന്നില്ല എന്നാണ് വയ്പ്പ്. എന്നാല്‍ ന്യൂട്രിനോകള്‍ക്കും മാസുണ്ട് എന്ന് പിന്നീടു കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് മോഡലില്‍ ഇനിയും പരിഹരിക്കപ്പെട‌ാതെ കിടക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിലൊന്നാണിത്. മറ്റൊരു പ്രശ്നം നമുക്കു കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ദ്രവ്യത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രമാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം സംസാരിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ഇരുണ്ട ദ്രവ്യം (Dark matter) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ദ്രവ്യമാണ് പ്രപഞ്ചത്തില്‍ കൂടുതലും എന്നാണ് ഇന്നുള്ള അറിവ്. പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ആകെയുള്ള ദ്രവ്യത്തില്‍ അഞ്ചില്‍ നാലു ഭാഗവും ഇരുണ്ട ദ്രവ്യമാണത്രേ. ഈ പ്രശ്നത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാനും സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് മോഡലിന് കഴിയുന്നില്ല. സേണിലെ കൂടുതല്‍ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഈ പ്രശ്നത്തെയും പരിഹരിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ് ശാസ്ത്രലോകം.

നോബല്‍ സമ്മാനിതനായ ഫ്രാങ്കോയിസ് എങ്ലെര്‍ട്ട് ബെല്‍ജിയത്തിലാണ് ജനിച്ചത്. 1932 ല്‍ ജനിച്ച ഇദ്ദേഹം ബ്രക്സ്ലെസ് സര്‍വ്വകലാശാലയില്‍ ( Université Libre de Bruxelles, Brussels,
Belgium.) നിന്നും ഡോക്ടറേറ്റും നേടി. 1929 ല്‍ ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ ജനിച്ച പീറ്റര്‍ ഹിഗ്സ് ലണ്ടന്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ നിന്നാണ് ഗവേഷണബിരുദം കരസ്ഥമാക്കിയത്. ഒരേ മേഖലയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് മോഡലിനാസ്പദമായ ഹിഗ്സ് ഫീല്‍ഡിനെക്കുറിച്ചു പഠിക്കുകയും ചെയ്ത ഇരുവരം പക്ഷേ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നത് സേണിലെ പരീക്ഷണശാലയില്‍ വച്ചാണ്. ഏതാണ്ട് 77 കോടി രൂപ വരുന്ന നോബല്‍സമ്മാനത്തുക ഇരുവരും തുല്യമായി വീതിച്ചെടുക്കും.

അവലംബം : http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/2013/press.pdf